Зубр - адзін з сімвалаў прыроды Беларусі. - РУП «Беларускія латарэі»
8-017-329-21-28 Праверка білетаў

Зубр – адзін з сімвалаў прыроды Беларусі.

Зубр – адзін з сімвалаў Рэспублікі Беларусь. Дзесяткі гадоў вядзецца актыўная работа па захаванні і аднаўленні папуляцыі гэтай жывёлы.

У Нацыянальным парку “Белавежская пушча” завершаны работы па ўліку зуброў, якія праводзіліся супрацоўнікамі навуковага аддзела – тэрыёлагамі, а таксама егерскай службай у студзені – лютым 2026 года. У прыродаахоўнай установе агучылі вынікі падліку.

У нацпарку праінфармавалі:

– Паводле дадзеных, абагульненым па стане на 1 студзеня 2026 года, усяго было ўлічана 784 асобіны зубра, што на 58 галоў больш, чым на пачатак мінулага года. Полаўзроставая структура выглядае наступным чынам: дарослыя самцы да 3,5 года – 130 асобін, або 16,6 працэнта ад папуляцыі, дарослыя самкі таго ж узросту – 425 асобін, што складае 54,2 працэнта ад папуляцыі. Маладняк ва ўзросце 1,5-3,5 года – 139 асобін, або 17,7 працэнта ад папуляцыі. Нарэшце, сяголетак (да 1 года) выяўлена 90 – гэта 11,5 працэнта ад папуляцыі.

Спецыялісты адзначылі, што зубры Белавежскай пушчы жывуць у некалькіх тэрытарыяльных групоўках: паўночнай (Свіслацкае лясніцтва) – 69 асобін, паўночна-ўсходняй (Навадворскае, Поразаўскае лясніцтва) – 178 асобін, паўднёвай (Сухапольскае, Нікорскае, Ясеньскае3). Цяпер паўднёва-заходні статак жыве на тэрыторыі ўгоддзяў Камянецкай раённай арганізацыйнай структуры Беларускага таварыства паляўнічых і рыбаловаў (184 асобіны). Якая аддзялілася частка ад паўднёвага статка ў складзе 82 жывёл знаходзіцца на тэрыторыі ўгоддзяў Пружанскай раённай арганізацыйнай структуры БТПР. Акрамя таго, па стане на 1 студзеня 8 зуброў знаходзіліся ў экскурсійных вальерах.

Зубр – сімвал Белавежскай пушчы. Вялізныя статкі магутных жывёл некалі вандравалі па Еўрапейскім кантыненце, але ў XVII стагоддзі засталіся толькі тут і на Каўказе. Некантралюемае паляванне і ваенныя дзеянні паклалі пачатак выміранню зуброў – у 1917 годзе іх заставалася ўсяго 121. Узімку 1919 года стала вядома, што апошні зубр у лесе забіты. Развядзенне гэтых жывёл у Белавежскай пушчы пачалося ў 1929-м. У пасляваенныя гады яно стала маштабным, што дазволіла жывёлам вярнуцца ў прыроду. Цяпер у Белавежскай пушчы ў выніку натуральнага і штучнага рассялення статка разгрупаваны па ўсёй тэрыторыі нацыянальнага парку і яго ахоўнай зоне.